dno
Stručna biografija


Sadržaj:
Osnovni podaci


    Rođen 19. 3. 1942. g. u Vinorači (Jagodina), u dalmatinskoj porodici poreklom iz okoline Obrovca.. Redovni profesor na predmetu Školska higijena sa ekologijom na Učiteljskom fakultetu u Somboru, a kojem sam do 1994.g. Osnovnu školu završio u Stanišiću, a gimnaziju 1961.g. u Somboru, nakon čega je upisao studije medicine, koje je okončao na Medicinskom fakultetu u Beogradu 1966. godine. Potom se zaposlio u Somboru, gde je obavio lekarski staž u Opštoj bolnici, a nakon odsluženja vojnog roka (završio Oficirsku sanitetsku školu pri VMA, sada u činu sanitetskog kapetana) započeo rad u ambulanti Doma zdravlja u Somboru. Prvo radio u Školskom dispanzeru, a potom u Opštoj praksi grada u kojoj je izabran za šefa. Istovremeno je angažovan kao profesor u Srednjoj medicinskoj školi. Godine 1970. g. završio je poslediplomski dvosemestralni tečaj medicine rada u organizaciji Zavoda za stručno usavršavanje i zdravstveno prosvećivanje u Novom Sadu. Specijalizaciju iz interne medicine upisao je 1970. godine i završio je nakon četiri godine na Medicinskom fakultetu u Beogradu, na Internoj klinici “B”. Magistarske studije iz kardiologije upisao 1974. godine i završio 1976. na Medicinskom fakultetu u Beogradu, a 1980. g. uspešno odbranio magistarski rad pod naslovom “Prevođenje fibrilacije pretkomora u sinus ritam kinidinom i beta blokatorima”. Godine 1987. odbranio doktorsku disertaciju iz istorije medicine na Medicinskom fakultetu u Beogradu. Naziv rada bio je “Istorija kardiologije u Beogradu”, a mentor kardiolog prof. dr Vladan Josipović. Disertacija je kao knjiga “Kardiologija u Beogradu” objavljena u izdanju Matice Srpske u Novom Sadu .

  

Sa delom kolektiva Kardiovaskularanog dispanzera
i Kućne nege (Sombor,1990)


Za načelnika Dispanzera za kardiovaskularne bolesti izabran je 1977. godine i od tada je neprestano na toj funkciji do 2001.g. U to vreme Kardiovaskularni dispanzer je izrastao u oglednu ustanovu toga tipa u Srbiji, sa organizacionom šemom koja je prototip za slične ustanove. Ima četiri odseka (Preventivni, Kurativni, Neinazivno-dijagnostički i Administrativno-informatički odsek), a organizovana je pri Dispanzeru i Služba za kućnu negu i kućno lečenje, koja je takođe ogledna za slične službe u Republici Srbiji.

   U 1989. godini bio je član Predsedništva PK SKV zadužen za nauku, zdravstvo, prosvetu i kulturu. U četvorogodišnjem mandatu od 1993. do 1996. g. kao član Srpske demokratske stranke bio potpredsednik Izvršnog veća Vojvodine zadužen za društvene delatnosti – nauku, zdravstvo, prosvetu, kulturu i ekologiju. Učestvovao je i u formiranju Salona knjiga na Novosadskom sajmu i bio četiri godine predsednik Stručnog saveta istog Salona.


Radno predsedništvo Prvog simpozijuma kardiovaskularnih
dispanzera Srbije (Sombor, 1998)



Članstvo u stručnim i naučnim asocijacijama


    Član je Internističke sekcije Društva lekara Vojvodine i u jednom mandatu bio član njenog Predsedništva, član Kardiološke sekcije DLV, Kardiološke sekcije SLD i Udruženja kardiologa Jugoslavije. Učestvovao u osnivanju Kardiološke sekcije DLV i u prvom mandatu bio član njenog Predsedništva. član s Gerijatrijske sekcije DLV i Gerijatrijske sekcije SLD i bio član njenog Predsedništva. član Naučnog društva za izučavanje zdravstvene kulture Vojvodine. član Umetničke sekcije DLV.

    Bio pokretač i prvi glavni i odgovorni urednik lista “Medicinski vesnik” Zdravstvenog centra u Somboru. Pokrenuo i uređivao nekoliko godina (1988-1990) interni bilten Zdravstvenog centra u Somboru “Medicinske novosti” – u izdanju Kardiovaskularnog dispanzera i Dnevne bolnice. Bio sam član uredništva kardiološkog časopisa “Kardiologija” u Beogradu. Bio sam član uredništva časopisa za teoriju i praksu vaspitanja i obrazovanja “Norma” – Učiteljskog fakulteta u Somboru. Bio član redakcije lista “Glas lekara”, koji izlazi u Novom Sadu kao glasilo SLD/DLV. Glavni je i odgovorni urednik izdavačke delatnosti Učiteljskog fakulteta.

    Član je Akademije medicinskih nauka SLD.



Predsednik Akademije medicinskih nauka SLD prof. dr Pavle Milenković
čestita S.B. prijem u Akademiju nakon pristupne besede


Nastavni rad


    Nastavni rad započeo u Medicinskoj školi u Somboru 1968.g. Predavao Internu medicinu. U Učiteljskoj školi u Somboru držao potom nastavu iz predmeta Zdravstveno vaspitanje. Godine 1988. izabran na Pedagoškoj akademiji “Žarko Zrenjanin” u Somboru u zvanje docenta za užu naučnu oblast Zdravstveno vaspitanje. Od 1999.g. je u zvanju redovnog profesora na Učiteljskom (Pedagoškom ) fakultetu na predmetu Ekologija sa školskom higijenom i Polno vaspitanje deteta.


Studenti i profesori Učiteljskog fakulteta
u Somboru (2004)


U Višoj školi za obrazovanje vaspitača u Novom Sadu držao nastavu kao profesor na predmetu Telesni razvoj i zdravstveno vaspitanje u školskoj 1996/97. godini. Bio angažovan na poslediplomskim specijalističkim studijama Tehničkog fakulteta u Zrenjaninu na predmetu Zaštita životne sredine, u delu Profesionalne bolesti i povrede na radu školske 1998/99. godine.


Naučni i stručni rad


    Autor većeg broja naučnih, stručnih i obrazovnih publikacija. Učestvovao na brojnim naučnim i stručnim sastancima, među njima i u inostranstvu. Organizovao sa saradnicima iz Kardiovaskularnog dispanzera i bio predsednik Organizacionog odbora tri velika stručna i naučna simpozijuma republičkog i međunarodnog karaktera, koji su okončani Zbornikom radova i rezimea:
•   Simpozijum o kućnoj nezi i kućnom lečenju- (Stanje i perspektive kućne nege i kućnog lečenja – zdravstvena zaštita starih i hronično obolelih lica), Sombor, 16 – 17. maj 1996.
•   Prvi simpozijum kardiovaskularnih dispanzera Srbije sa međunarodnim učešćem (Novosti iz kardiologije), Sombor, 28 –29. maj 1998.
•   Simpozijum školske medicine (sa međunarodnim učešćem) – Zdravstvena zaštita školske dece, omladine i studenata, Sombor, 12.13. maj 2000.


Sa prof. dr Srećkom Nedeljkovićem
(Sombor, 1998)



Objavio sledeće knjige iz stručne oblasti:


1. Stojan Berber, Kardiologija u Beogradu, Matica srpska, Novi Sad, 1989.
2. Stojan Berber, Istorija zdravstvene kulture Sombora, Dispanzer za kardiovaskularne bolesti, Sombor, 1981.
3. Stojan Berber, Nevenka Borković-Radunović, Dispanzer za kardiovaskularne bolesti, Biblioteka “Zdravlje” Dispanzera za kardiovaskularne bolesti, Sombor, 1989.
4. Stojan Berber, Prevođenje fibrilacije pretkomora u sinusni ritam kinidinom i beta-blokatorima, Dispanzer za kardiovaskularne bolesti, Sombor, 1980.
5. Stojan Berber, Interne bolesti sa negom, skripta za medicinske škole, Medicinska škola “Dr Ružica Rip”, Sombor, 1979.
6. Stojan Berber, Interne bolesti sa negom, udžbenik za medicinske škole, Medicinska škola “Dr Ružica Rip”, Sombor,1980.
7.Stojan Berber, Nemoć medicine ili hirurgije, Dispanzer za kardiovaskularne bolesti, Sombor, 1981.
8. Stojan Berber, Korak do slobode, SUBNOR, Sombor, 1981. Knjiga govori o partizanskom životu supružničkog para Boška i Vere Vrebalov, lekara iz Melenaca i apsolventa medicine iz Sombora.
9. Stojan Berber i saradnici, Medicinski spisi, Koronarni klub, Sombor, 2001.
10. Stojan Berber, Istorija somborskog zdravstva, Matica srpska, Novi Sad, 2004.
11. Stojan Berber, Pavle Kovačević, Školska higijena, Učiteljski fakultet, Beograd , 1996.
12. Stojan Berber, Školska higijena, Univerzitet u Novom Sadu- Učiteljski fakultet, Novi Sad, 1997 (2002).
13. Stojan Berber, Ekologija, Učiteljski fakultet, 2001 (2003)


Priredio za štampu sledeće knjige čuvenih lekara koji su radili u Somboru:
1. Radivoj Simonović, čovek iznad svega, Medicinski centar “Dr R. Simonović” i Podružnica Sombor DLV, Sombor, 1978.
2. Dr Konstantin Peičić, Pravila dugovečnosti, Dispanzer za kardiovaskularne bolesti, Sombor, 1982.
3. Dr Milan Jovanović–Batut, Zdravlje na dlanu, Dispanzer za kardiovaskularne bolesti, Sombor, 1983.

Ukupno do sada ima sa saradnicima 196 radova, od čega su 130 štampani u celosti ili kao rezimei, a 66 su referisani.

    U svom naučnom i stručnom radu imao zapažene rezultate na sledećim projektima koji imaju karakteristike inovatorskih ideja:
1. Savremena organizacija Dispanzera za kardiovaskularne bolesti u Somboru, čija je šema i način rada uvažena i od Ministarstva zdravlja Srbije i Pokrajinskog sekretarijata za zdravlje AP Vojvodine, te služi kao prototip za slične dispanzere.
2. Savremena organizacija Službe za kućnu negu i kućno lečenje, koja je takođe dobila javna priznanja kao jedna od najbolje organizovanih službi te vrste u Srbiji, a kao takva priznata ja i od Ministarstva zdravlja Srbije i Pokrajinskog sekretarijata za zdravlje AP Vojvodine i služi kao prototip za organizaciju sličnih službi u Republici.
3. Metod prevođenja fibrilacija pretkomora u sinusni ritam kinidinom i beta-blokatorima (magistarska teza) jeste novina u lečenju sindroma atrijalne fibrilacije u nas jer se masivnim dozama leka u kratkom roku i pod kontrolom ekg-monitoringa postižu uspešni rezultati u konverziji kao i elektrošokom.
4. Uvođenje masivih doza orciprenalina (Alupenta) u terapiji srčanog zastoja kod akutnog infarkta miokarda (štampano saopštenje) jeste novina u našoj kardiologiji, koja je pokazala uspešnost u slučajevima nemogućnosti ugradnje privremenog pejsmejkera.
5. Istraživanje uzroka smrti despota Stefana Lazarevića (“O patografiji despota Stefana Lazarevića”) pokazalo je da su dosadašnja mišljenja naših uglednih istoričara bila pogrešna. Na osnovu svedočenja Konstantina Filozofa zaključio sam da je despot umro od moždanog šloga a ne od srčanog udara, što je prihvaćeno i od kompetentnih istoričara.


Promocija knjige Istorija somborskog zdravstva
Nikola Gaćeša, Vladimir Jokanović, Pavle Stanojević, Dragomir Cimeša
i Stojan Berber (Sombor, 2004)


6. Medicinsko i istoriografsko istraživanje komplikovanih odnosa kralja Vukašina i cara Uroša (“Kralj Vukašin je ubio cara Uroša”) pokazalo je da nema sigurnih dokaza da Vukašin nije ubio cara, s obzirom na njihove oružane sukobe i na mogućnost da car umre nakon kralja, a od poledica subduralnog hematoma usled dobijenog udarca u glavu. Ovo tumačenje otvara ponovo raspravu o mogućoj tačnosti narodnog predanja i beleški starih istoričara.
7. Psihomedicinskim istraživanjem stvaralaštva i života slikara Milana Konjovića (“Milan Konjović i eros”) autor je došao do novih saznanja, nepoznatih javnosti, a od značaja za tumačenje dela ovog vrsnog umetnika. Pokazana je velika vezanost slikareva za erotske teme, te da je slikar patio od agorafobije i bio pod uticajem Frojdovog Edipovog kompleksa.
8. Psiho-sociološko istraživanje i analiza ličnosti književnika Miloša Crnjanskog (“Crnjanski, prolegomena za patografiju”), čime je urađena prva patografija ovog značajnog srpskog pisca i pokazano da su se u njegovoj ličnosti sukobljavala protivrečna osećanja i ljudske karakteristike, koje, naravno, ne umanjuju vrednost njegovog dela.
9. U knjizi Nemoć medicine ili hirurgije raspravlja se u formi traktata o sadašnjosti i budućnosti hirurgije i predviđa se da će se u budućnosti smanjiti udeo hirurgije u lečenju mnogih bolesti i da će hirurgija vremenom ponajviše upražnjavati zamenu organa, rekonstruktivnu i plastičnu hirurgija, posebno u malobrojnim slučajevima bolesti kada moderna medicina ostane nemoćna da visoko tehniziranim neinvazivnim metodama i lekovima vrati funkciju organa.

  
Priznanja, nagrade i odlikovanja

       Godine 1983. dobio zvanje primarijus od Pokrajinskog komiteta za zdravlje i socijalu politiku Vojvodine. Godine 1988. dobio Oktobarsku nagradu opštine Sombor za ukupan medicinski i književni rad. Godine 2000. dobio sa Godišnju nagradu Društva lekara Vojvodine za zaštitu narodnog zdravlja u 1999. godini. Kao društveni radnik dobio i druga priznanja, među njima i visoki Orden Njegoša prvog reda Republike Srpske.


Radno predsedništvo Simpozijuma
školskie medicine (Sombor, 2000)

povratak na vrh

1 od 2